eeeeee
Jeroen Houdijk.

In afwachting van de paai....... Over twee dagen vertrek ik naar Frankrijk, dat wordt al weer de vierde keer dit jaar.Ik vraag mij af wat voor kansen ik in Nederland laat liggen. Als ik telkens met een zwik dikke vissen terug zou komen zou ik me daar niet zo druk om maken, helaas is de realiteit anders. In aanloop naar een sessie in het buitenland zorgt de spanning er vaak voor dat het vissen 'thuis' op een laag pitje staat. Bij thuiskomst ben je ofwel voldaan na een succesvolle trip, of je hebt er even geen zin meer in na tegenvallende resultaten. Omdat ik dit jaar wat vaker naar Frankrijk wil gaan als voorgaande jaren was ik bang dat er van de Nederlandse visserij niet veel zou komen. Door mijzelf te dwingen niet alles twee weken van te voren in te pakken maar dat tot het laatste moment uit te stellen lukt het tot nu toe aardig om hier achter de vissen aan te zitten. De paai zit er aan te komen en op veel wateren heeft de brasem al gepaaid. Het is ieder voorjaar weer een raadsel wanneer de karpers zich op de ondieptes laten zien en waar precies. De meeste vistijd besteed ik dan ook aan het zoeken naar sporen van karper. Een vertroebeling van het water, een kolk, of als ik geluk heb, zonnende vissen. Het lastige van het voorjaar is dat de vissen zich net zo wisselvallig gedragen als het weer. Als je ze dan gevonden hebt, hoe kun je ze dan vangen? Zonnende karpers zijn vaak moeilijk te verleiden tot aasopname. Laat staan als ze al wat hitsig achter mekaar aanzwemmen. Zo zag ik het ook op de ondergelopen uiterwaarden een paar weken terug. De brasem was aan het paaien en tussen de brasems door zwom een stel karpers. Ze kwamen eerder op de paaiende vis af dan dat ze naar eten zochten. Het was wel een mooie ervaring om in het water tussen de karpers te staan. Toen de avond viel begon de brasem massaal te azen, maar geen karper meer te bekennen. Ze hebben nu eenmaal hun prioriteiten en daar brengt de beste boilie geen verandering in. Sterker nog, een worm werd zelfs genegeerd! “tails up unfortunaly only bream…“ Twee weken terug vond ik overdag vis in een ondiepe strang op de zandafgraving, de karpers zaten daar in grote getallen. Helaas kon ik pas in de loop van de nacht terugkeren naar het water met twee hengels en een stretcher, maar ondanks het late (of vroege) tijdstip wilde ik het toch proberen. Eenmaal aan het water zag ik meteen dat er minder vis zat. Er waren nog wel een paar vissen die zich lieten zien dus ik had een kans. Even later kreeg ik een aanbeet die vroegtijdig stopte, ik sloeg nog aan maar wist dat dat eigenlijk overbodig was. Toen het helemaal licht was geworden werd duidelijk dat ze weg waren. De ondiepe strang was weer helemaal helder, geen vis te bekennen. De week daarop bleek ook in Frankrijk dat er geen vissen meer op de ondiepe gedeeltes zaten. Alleen als de omstandigheden ideaal zijn laat de vis zich zien op de ondieptes, ik heb vis tot zes meter diepte gevangen in het voorjaar, terwijl ze een dag eerder, of later, constant met de rug boven water zwemmen. Zo blijft het wel een boeiende bezigheid om het gedrag van karpers te doorgronden. “river carp thinking he is a cow…“ Gisteravond ben ik weer even wezen kijken of de vis ondiep zat. Bij het uittesten van een klimboom brak er een tak af waardoor ik bijna naar beneden kukelde. Dat ging maar net goed. In een van de ondiepe strangen zag ik een enkele karper zwemmen, maar het was niet wild. Op een ander stuk zwom een hoogzwangere solitaire spiegelkarper van formaat. Altijd handig om te weten waar die uithangt… Omdat ik vandaag maar kort wilde vissen ging ik zitten op een wat dieper stuk in de hoop dat daar wat meer karpers bij mekaar zwommen, dat zou mijn kansen tijdens een korte sessie in ieder geval wat verhogen. Nadat ik mij er van had overtuigd dat er echt geen vissen op de ondiepe stukken zaten. (Dit keer zonder bijna uit een boom te vallen) gooide ik uit op een plaat van vier meter diepte en in een kom van zo'n zes meter diep. Ik vermoedde dat daar redelijk wat vis moest liggen dus op iedere hengel ging een halve kilo Plum & Squid. Ik had niet lang om na te denken of dat misschien wat veel voer was voor een korte sessie, want na een half uurtje kreeg ik een run. Weer had de vis zich van de haak ontdaan voordat ik bij mijn hengel was. Het wordt tijd dat ik ook maar eens zo'n kant en klaar low viz rigje er aan knoop want ik heb nu al twee kansen verprutst op dit water! Ik probeer mijzelf er van te overtuigen dat het ook best een meerkoet geweest kon zijn of anders een lijnzwemmer, maar ik weet wel beter. De hengel maar weer opnieuw ingegooid en niet veel later kreeg ik weer een run. Deze keer ging alles wel zoals het hoort en ving ik een vis op dezelfde onderlijn. Een gebochelde schubkarper, die ondanks zijn vergroeiingen kerngezond is en zich stevig verzette. “14 kg schub…“ Na een uurtje hield ik het weer voor gezien en nu zit ik thuis een en ander te evalueren. Afgelopen najaar ben ik hier met Plum & Squid boilies begonnen te vissen. Het viel mij toen al op dat er geen resten van deze boilies te vinden waren in de ontlasting van de karpers. Dit kan natuurlijk komen door mijn min of meer instant benadering van het water, maar her en der heb ik toch wel wat gevoerd. De fijne structuur van deze boilie zorgt er voor dat de voedingsstoffen makkelijk worden opgenomen de rest lost op dus het is ook wel logisch dat je er niet veel van terug vind. Nu ik weet dat de boilies ook na langere tijd nog steeds gretig worden genomen durf ik er gerust ook wat langer mee voor te voeren. Maar het blijft belangrijker om te vissen daar waar ze zitten. Veelal ga ik niet eens vissen waar ik heb gevoerd, omdat de vissen telkens ergens anders zitten. In het najaar wil het nog wel lukken om de vis langere tijd aan een plek te binden. Het voorjaar daarentegen,leent zich meer voor een actieve benadering. “standing between carp on flooded gras…“ Nog even mijn mat en net laten drogen, accu's opladen en alvast een paar onderlijnen van boilies voorzien en dan mag ik weer dromen van franse karpers vol kuit. Jeroen Houdijk.