eeeeee
Bob van Biemen.

Rondreisje door het noorden van Frankrijk. Deel 3

Ik had geen goed gevoel bij de meeste stekken die we bezochten in de speurtocht naar een nieuwe uitdaging, ook al wist ik dat het goed te doen was om daar vis te vangen. Ik weet het niet, het was gewoon een gevoel. 1 stek had ik wel vertrouwen in maar om nu met een niet zelf vissende vrouw tussen de tientallen ratten holletjes te gaan zitten…….

Op naar de boekenwinkel in het centrum. Daar kocht ik twee serie bleu kaarten van een deel van de Seine verder stroomopwaarts waar ik nog niet eerder geweest ben.
Al snel vonden we enkele mooie stekken. Maar dit keer was de laatste stek de mooiste.Een zijarm van de Seine, open verbinding en voorzien van de nodige waterplanten en overhangende bomen. Geen enkele stroming te bekennen.

1
 " Brede zij arm van de Seine in volle glorie."
Ondertussen zitten we al weer een dikke week in het beloofde land, het weer valt ons erg mee, zonnig en een graadje of 25, mooi stabiel weer.
Ik had het idee dat de vis van de rivier afgetrokken kon zijn en in dit soort armen zijn heil zocht. Jolanda was helemaal weg van deze stek, beetje jammer dat het bezaaid lag met glas.
Na een half uur glas en puin ruimen hadden we een redelijk nette plek.
De stek was nogal afgelegen, je moest zo’n 3 kilometer over zandweggetjes rijden om er te komen Zalig. Alleen een beetje slecht voor je auto, maar ja die was toch al beschadigd, (zie deel 1)

Ondertussen hadden we besloten om zodra het weer beter was in Holland, wij terug zouden gaan voor de boottrip.Ik met de dieptemeter het water op, leuk….een platte pannenkoek, geen enkele oneffenheid te vinden behalve de ondiepte tegen het eilandje aan.
Gelukkig stond er heel veel wier vanaf het midden, daar kan je wat mee.
Twee hengels gingen links en rechts van het eiland en een tegen de wierrand aan, de vierde werd geplaatst tegen de eigen oever. Wederom 15mm Tutti Megafish en Red Schrimp en Garlic als boilies maar nu met gemalen tijgernoten pulp erbij als klein voer. (zelf gemaakt met een keukenmachine, denk aan oordopjes)
Tentje werd opgezet en alles was weer klaar.

Jo ging boodschappen doen en ik ging even lekker uitrusten na deze drukke dag.
Toen zij weer terug was hebben we een heerlijke maaltijd bereid en samen genoten we van het weer, de vogels en het water.
Tot het moment dat de serene rust verschrikkelijk verstoord werd door een snoeiharde run.
De rechter wierrand hengel was afgelopen en al snel stond ik met de hengel in een diepe curve in de handen. Mijn god wat een gevecht, de vis gaf geen meter toe. Lijn nemen, ja dat wel.
Al snel besloot ik om vanuit de boot verder te drillen, ik wist immers niet wat er allemaal voor troep op de bodem kon liggen waarop je de vis kan verspelen.
Al snel bevond ik mij boven de vis en door het heldere water zag ik hem ook, Ik schok me dood, wat een bak. Als hij maar vast blijft zitten.
Aan de onderlijn zal het niet liggen, die gebruik ik al tijden met goede resultaten.
Een Gardner Tackle MUGGA haak maat 10!!!, in combinatie met een ultra fijne gecoate PB lijn. Op de lijn 2 stukjes putti om de boel goed op de grond te houden en met een zwarte stift een camou patroon op de lijn gekleurd om minder op te vallen. Vrij lange hair (6 cm) en vrij korte onderlijn. (max. 10 cm)
Zoals je ziet is het onderlijnsysteem zeer licht en onopvallend, zeker voor Franse begrippen.
Ik kom hier in een ander artikel we een keer op terug.Weer even terug naar de vis die mij ondertussen terug naar de stek had gesleurd.

Vlak voor de hengels aangekomen wist ik het net onder de vis te steken, eenmaal op de kant konden wij de vis eens goed aanschouwen. Een welgemeend YESSSS! Klonk door de bossen. Jolanda vond het een hele mooie schub maar wel een beetje eng, zo groot had zij ze nog niet eerder gezien. Ik had het jaar er voor een 28er schub in haar bijzijn gevangen, Nou, dat scheelt nogal.

1
" Eerste binnenkomer."
Een goed begin van deze sessie dus. Wie weet wat er hier nog uitkomt, maar dit vast niet meer. Evert zou zeggen afgeroomd is wegwezen. Bob zegt even wachten niet zo snel.
Maar hoe dan ook, deze vakantie kan voor mij al niet meer stuk.We gaan de nacht in, het wordt al donker. Heerlijk die rust hier. Er is werkelijk niets wat herrie maakt, behalve de hengel die tegen het eiland ligt. Pieeep piep piieeeeeep
En toen was het weer stil.
FF checken, Hé de top buigt heen en weer! En een seconde later sta ik weer met een gebogen hengel.
De vis wil zich om het eiland heen slaan en ik kan er niets tegen inbrengen.
Ik voel dat de lijn over het zand loopt en spring in de boot, er achteraan.

Even later ligt er een mooie vis in het net.

1
" Tweede vis van de sessie op de nieuwe stek."

We gaan heerlijk voldaan de nacht in, redelijk goed resultaat op een volkomen nieuw water, twee vissen binnen 5 uur.
In het donker wordt ik mijn slaapzak uitgebruld door de soundbox.
Half slaapdronken duw ik Jolanda op haar rug (ze lag half over mij heen) om weg te komen.
Ik pak de hengel en ja hoor, hangen! Jo komt de tent uit en vraagt wat ik wil.
Doe mij mijn jas maar even k k k koud. In de verte zie ik de eerste zonneschijnsels over de horizon, vandaar dat het zo koud is.
Wederom moet ik de boot in en na een heftig gevecht schep ik in het donker iets wat verdacht veel op een behoorlijke spiegelkarper lijkt.

Nou, dat was zacht uitgedrukt. Toen ik het net op wilde tillen brak ik zowat mijn rug weer.Iets kleiner dan de eerste maar man oh man wat een bak.

1
" Iets kleiner maar zeker niet minder."

Terwijl ik terug vaar besef ik me dat het al licht is. Jolanda dacht dat ik verzopen was, de dril duurde een dik half uur en ik moest ook nog terug varen vanaf de overzijde waar ik heen gesleept was. Ik was stuk en heb de vis dan ook even gezakt om zelf bij te komen voor ik de foto’s kon laten maken.
Potje koffie gezet en een broodje er bij. Deze sessie is nu 11 uur oud. Gaat lekker.Echter ongestoord kon ik mijn bakkie troost niet tot mij nemen.
Ik had de hengel van de vorige vis nog niet terug gelegd op zijn plek en de foto’s nog niet genomen toen de volgende hengel afliep, de eilandstek. Gezien de ervaring met de vorige vis op deze plek sprong ik gelijk de boot in en ging er op af.

Onderweg bedacht ik mij dat het wel heel vreemd moest lopen wilde dit nog zo’n bak zijn.
Zoveel mazzel kan je niet hebben. Dat bestaat niet.
Maar wat een fouten kan je maken in je gedachten. Ik werd helemaal gek toen ik de enorme spiegelkarper onder mijn hengeltop rondjes zag draaien.
Ik riep naar de kant: Jo! Deze is nog groter dan die andere twee!!!
Ja hoor! was het sarcastische antwoord, niet wetende wat er aan de lijn hing.

Gelukkig gaf deze zich al snel gewonnen en kon ik de terug weg aanvangen.

1
"Het monster."

Eenmaal op de kant stonden wij met verbaasde blikken te kijken naar deze enorme maar dan ook echt enorme bak van een spiegelkarper. Wat een schoonheid en wat een bouw, zo massief zie je ze zelden.
Tijdens het nemen van de foto’s ga ik met mijn lompe hoeven nog even op mijn zonnebril staan. Gelukkig had ik Duck tape bij me.

Al met al heb ik binnen 12 uur tijd 4 vissen weten te bemachtigen op dit water waarvan er drie echt belachelijk groot waren. De rest van de dag bleef het stil. Pas in de avond kwam er weer vis naar boven. Mooie vissen, absoluut! maar niet meer van het formaat van de eerste 12 uur.
We zijn nog drie nachten gebleven op deze stek en elke nacht en ochtend bracht enkele vissen op de kant. We zaten stuk, dodelijk vermoeid na zulke korte nachten hebben we het weerbericht voor Nederland opgevraagd. Over twee dagen wordt het daar ook mooi!
Fijn, dan gaan we nu inpakken en naar huis, dan kunnen we nog een weekje varen met onze boot. We hebben het beste er al uit deze weken.

Ik reed de auto alvast achter de tent en ja hoor! Lekke band! Leuk dat glas hier.Het mocht de pret echter niet drukken en moe maar zeer voldaan vingen we de terugreis aan.

1
" Daar kan ik nu wel om lachen."

Met dank aan Jolanda, Mijn trouwe vissenschepper, fotografe en rechterhand.
Bob van Biemen