eeeeee
Herman Smit.
MIjn eerste Franrijktrip met Ocean Fresh.
Ik weet niet hoe het jullie vergaat de laatste weken voor een Frankrijk trip, maar ik ben dan eigenlijk dagelijks bezig met allerlei dingen die alleen maar met die trip te maken hebben en ik kan dan aan weinig anders denken.
Ik wil daarmee niet zeggen dat ik mijn gezin of werk verwaarloos maar veel andere dingen hoef en wil ik er ook niet bij hebben omdat ik hooguit 1 of 2 maal per jaar naar Frankrijk kan en dit voor mij elke keer weer een fantastische ervaring is en ik dit dan ook goed wil doen.
Dat ik deze keer ook nog als Fieldtester voor Ocean Fresh ga maakt het voor mij nog iets specialer al moet je het natuurlijk ook weer niet overdrijven en ik gewoon met een of twee hengels met een nieuwe boilie ga vissen die nog niet op de markt is en waar je dan je bevindingen over moet geven.
Maar voor ik verder ga wil ik graag iets meer over mijzelf vertellen zodat jullie ook weten wat voor een man er achter dit artikel schuilt.

Op het moment dat ik dit artikel schrijf ben ik net 44 jaar geworden en ben in november met een te gekke vrouw getrouwd die behoorlijk positief tegenover het karpervissen staat, wat volgens mij een must is om lekker te kunnen gaan vissen (zo af en toe gaat ze zelfs mee).
We hebben samen 5 kinderen waar van de oudste al uit huis is en die pasgeleden een dochter heeft gekregen en wij dus ook nog opa en oma zijn geworden.
De andere 4 kinderen zijn allemaal 18 jaar of ouder zodat we niet meer de ‘’kinderzorgen’’ hebben maar lekker kunnen werken en leuke dingen doen in onze vrije tijd.
Ik woon in Wezep ( vlak bij de IJssel ) en werk als procesoperator in ploegendienst in een fabriek waar ze baby en sonde voeding maken.
Ik ben in 1992 begonnen met het serieuze karpervissen en in 1999 ben ik voor de eerste keer naar Frankrijk geweest met mijn toenmalige vismaat Jacob, waar ik nog regelmatig contact mee heb.
Mijn persoonlijk record staat op 36 pond en dat was in januari 2002 in Frankrijk op het moeilijke maar prachtige water Salagou waar ik zeker nog eens een keer naar toe ga omdat dit water een bepaalde aantrekkingskracht heeft op de meeste vissers die er zijn geweest, het nadeel is alleen dat het ongeveer 1400 km rijden is vanaf Zwolle.
Mijn tot nu toe mooiste vis heb ik in mei 2004 op de Seine gevangen en deze prachtige spiegel woog 31 pond en zou je een Rembrand onder de vissen kunnen noemen zo mooi was hij.
Maar nu genoeg over mijzelf want ik wil jullie graag meenemen op een Frankrijk trip die ik in oktober 2004 samen met mijn toenmalige vismaat Leo heb gemaakt naar een mooi stuwmeer in het zuiden van Frankrijk.We hebben afgesproken dat Leo mij woensdagavond 20 oktober om 23.00 zou ophalen en hij is zoals altijd stipt op tijd, dit is trouwens de vierde keer dat ik met Leo naar Frankrijk ga en dit bevalt goed.
Nadat de volkswagen caddy van Leo tot de nok toe vol is (en mijn schuurtje weer lekker leeg) kunnen we niet langer wachten en gaan op weg naar een bestemming die ongeveer 1300 km verderop ligt, want ditmaal gaan we (net als vorig jaar) naar Paraloup.
Onderweg hebben we leuke gesprekken over van alles en nog wat en Leo neemt 75 % van de afstand voor zijn rekening want hij heeft er geen enkele moeite mee om lange afstanden te rijden.
Ik zorg wel voor de broodjes, koffie en de muziek en zo af en toe galmen onze prachtige tenor stemmen over de Franse tolwegen en worden we soms wel een beetje raar aangekeken door een inhalende Fransman maar het kan ons niets schelen, we hebben vakantie en niets kan onze goede humeur bederven.

Na een toch wel heel lange rit zijn we op donderdag 21 oktober om een uur of 14.00 bij de camping en de campingbaas (Erik) verwelkomt ons en het lijkt wel of hij ons nog herkent van een jaar geleden want toen zijn we hier ook al geweest.
We vissen deze keer vanaf de camping maar we gaan net zo makkelijk zo maar ergens aan een rivier of meer zitten zonder enige vorm van luxe, wel vinden wij het belangrijk dat je niet echt OP de camping zit maar ergens achteraf aan de waterkant en als het kan zo ver mogelijk weg van de eventuele camping gasten.
Het voordeel van een camping is natuurlijk dat je de gemakken van de sanitaire voorzieningen hebt en eventueel ook nog stroom om je accu, s van je boot op te laden en in het voor en najaar is het lekker rustig, in de zomermaanden zou ik het niet in mijn hooft halen om op een camping te gaan zitten want dan is het mij veel te druk.
Als we onder het genot van een lekker biertje de vergunningen bij Erik hebben gehaald gaan we naar de stek die wij in gedachten hebben en zijn allebei opgelucht als we zien dat er niemand zit.
Paraloup is een water van 1230 hectare met een oeverlengte van ongeveer 120 kilometer dus er zouden genoeg plekken moeten zijn, maar ja, een beetje karpervisser wil toch graag op de stek zitten die hij in gedachten heeft.

We zetten eerst allebei de tenten op en zorgen dat alles op zijn plek ligt en daarna gaan we pas de boot opblazen om te peilen en de markers uit te zetten, hier zijn we trouwens snel mee klaar want we weten van de vorige keer nog wel waar we ongeveer moeten vissen.
Als laatste komen de hengels aan de beurt, ik vis met 3 hengels op de rotpod en een hengel op banksticks waar ik meestal mee experimenteer.
De linker 2 hengels liggen op 4 en 6 meter diep met een Oily Crab boilie en de derde hengel ligt op 8,5 meter diep en daar heb ik een Strawberry Cream boilie aan gedaan.
Met de vierde hengel lig ik op 2 meter diepte onder de eigen kant en een eind van de andere hengels vandaan en daar zit een nieuwe boilie aan en dat is de Red Shrimp en Carlic boilie die ik van Bob (de verdeler van Ocean Fresh) mag uitproberen. Bij deze hengel voer ik alleen maar een paar handjes boilies en wat gebroken boilies bij en verder niets.Het is inmiddels Vrijdagmorgen 22 oktober en onze eerste nacht is voorbij gegaan zonder ook maar een enkele piep. We lagen gisteravond al heel vroeg in onze slaapzakken omdat we behoorlijk moe waren van de autorit maar nu zit ik lekker in mijn boxershort voor mijn tentje te genieten van de omgeving, het lekkere weer en de rust en te hopen op een mooie sessie met af en toe een paar mooie vissen in ons landingsnet.
Ook de Vrijdagnacht gaat voorbij zonder vis op de kant en het enige bijzondere van de nacht was dat we vannacht om 03.00 uur bijna gelijktijdig buiten onze tenten stonden en allebei aan het genieten waren van de heldere hemel en de ontelbare sterren met ook af en toe een vallende er tussen door. We praten nog wat over mooie karpers en doen nog maar een poging om te slapen en dat lukt mij prima want al snel is het dan ook zaterdagmorgen en is de tweede nacht zonder vis een feit.
De zaterdag gaat snel voorbij, we gaan nog een keer met de boot en dieptemeter het water op om er zeker van te zijn dat we op een goede plek liggen en voeren nog een paar handjes bij en ik heb het gevoel dat er toch wat aan zit te komen want ik kan mij gewoon niet voorstellen dat er in dit hele stuk geen enkele karper zit die wat te eten zoekt.
Omdat het weer nog best redelijk is zitten we nog een poosje voor de tenten en praten over de dingen waar je het als karpervisser meestal over hebt en genieten van de kronenburgers en de meegebrachte pinda,s (dit keer niet voor de vissen) maar tegen een uur of 23.00 kan ik mijn ogen al niet meer open houden en vind het genoeg geweest voor vanavond en kruip mijn lekkere warme slaapzak in.

Zondagmorgen 24 oktober.
Het was een zeer onrustige nacht, niet omdat we er zo vaak uit moesten voor mooie karpers maar door de mistral die stevig tekeer ging.
Om 05.00 heb ik mijn vierde hengel (de bijlegger) er maar uitgehaald omdat ik nog geen oog heb dichtgedaan door het gepiep van deze hengel omdat er nog dynema op de molen zat.
Als ik daarna toch nog even kan slapen en tegen een uur of tien samen met Leo een stevig ontbijt maak hebben we het eigenlijk alleen maar over de vraag of we het wel goed doen of dat de vis er gewoon niet is en we misschien wel moeten gaan verkassen.
Ik wil eigenlijk nog niet verkassen en zo besluiten we in goed overleg om niet eerder dan morgen te gaan verkassen als er nog geen vis op de kant is gekomen.
Na het ontbijt haal ik de dynema van mijn vierde hengel en doe er nylon op en beaas hem opnieuw met Red Shrimp en Garlic en gooi er nog een paar boilies en stukjes boilies overheen.
Om 12.30 (een half uurtje na het verversen) krijg ik een harde run op de bijlegger en ik pak zo snel mogelijk de hengel en sla aan (wat eigenlijk niet meer hoeft). De vis wil gelijk naar de rechterkant waar een paar boten voor anker liggen en hij komt gevaarlijk dicht onder de kant langs waar ook nog wat grote rotsblokken en stenen onder water liggen.
Ik voel dat het om een grotere vis moet gaan en probeer met mijn slippers half aan mijn voeten mee te lopen met de vis om zo te voorkomen dat hij de lijn over de stenen kan laten schuren maar voordat ik dichtbij kan komen voel ik de lijn al over de stenen schuren en sta ik met een rechte hengel, shit shit en nogmaals shit, eindelijk een run na 72 uur en dan verspeel ik hem.
Terwijl ik nog aan het balen ben en de hengel opnieuw op tuig gaat mijn linker hengel (met 2 Oily Crab boilies van 18 en 22 mm) er als een speer vandoor en deze vis kunnen we gelukkig wel landen en het is een prachtige spiegel van 17 pond.

1
“Eindelijk na 72 uur mijn eerste vis....“
Om 15.15 krijg ik een run op de middelste van mijn rotpod en nu is Leo aan de beurt en ik kan wat later een schub van 12 pond voor hem landen.
Om 21.30 krijg ik een zakker op (weer) de middelste en nu is het een kroeskarpertje van 5 pond J het is niet groot wat we vangen maar er komt nu wel vis op de kant. De rest van de avond en nacht blijft het helaas stil.

Maandagmorgen 25 oktober.
Het is nu 10.00 en vanmorgen heb ik om 08.00 een zakker op mijn linker hengel gehad maar het was niets, nu ververs ik de andere hengels ook en aan de middelste hengel zit een vette brasem die mijn fox niet eenmaal heeft laten piepen.
Van mijn rechter hengel (de bijlegger) heeft de molen het begeven en omdat ik toch met de Red Shrimp en Garlic wil blijven vissen ga ik verder met 3 hengels op de rodpot waarvan de rechtse met Red Shrimp en Garlic en de andere 2 hengels met Oily Crab omdat ik daar toch meer vertrouwen in heb dan de Strawberry Cream.
Om 16.00 zit ik wat te lezen voor mijn tent als het ineens windstil word en ook lijkt het wel of het licht uitgaat zo donker word het en het begint in de verte te rommelen, niet lang daarna komen de eerste onweersklappen en onze tentjes staan te schudden op het zand en de regen komt met bakken tegelijk uit de, (nog geen half uur geleden), heldere lucht vallen.
Als we dan ook nog hagelstenen zo groot als knikkers op onze tenten krijgen is het noodweer compleet en ik ben blij dat ik mijn tentje toch vlak naast die van Leo heb gezet want die staat op een verhoging en ik wou hem eerst nog wel wat lager zetten omdat ik het eigenlijk te dicht naast elkaar vond staan (ik snurk nogal en dat doe je je beste vismaat toch niet aan). De stroom met water en modder loopt nu een meter of 2 naast mijn tent langs in plaats van er onder door. Ik pak mijn fototoestel en neem snel een paar foto, s want zo heel vaak zie je dat toch ook weer niet tijdens het vissen.

1
“Wat een noodweer ! “
Na een kwartiertje met een open tent van dit noodweer te hebben ‘’genoten’’ klaart het weer al snel wat op en wat later regent het alleen nog maar een beetje en beginnen Leo en ik al hardop te denken aan de mega vangsten die al heel vaak beschreven zijn door andere karpervissers die na noodweer heel goed vingen, maar dat zal wel niet aan ons besteed zijn.
We pakken een biertje en gaan voor de tent zitten, het is inmiddels droog …….

Dinsdag 26 oktober.
Nadat we gisteravond gegeten hadden, hebben we samen voor de tent nog een biertje gedronken en zijn we vroeg onze slaapzak ingedoken en hebben allebei geen piep gehad.
Midden in de nacht moest ik er even uit om mijn kleine jongen een hand te geven en het bleek alweer te regenen en dat heeft het schijnbaar de rest van de nacht ook gedaan want de boel is nu behoorlijk drassig om de tenten.Het is nu 11.30 en het is bijna droog en we gaan nog eenmaal verse boilies aan de hair knopen en daarna gaan we alvast wat spullen opruimen die we niet meer nodig denken te hebben want morgen gaan we naar huis.

1
“Het begint te lopen.....“

We hebben op dit moment nog maar 3 vissen mogen vangen waarvan de zwaarste maar 17 pond was.
Om 17.30 krijg ik weer een zakker op mijn linker hengel en niet lang daarna ligt er weer een spiegel op de mat die 18 pond blijkt te wegen.Terwijl ik nog bezig ben om de hengel opnieuw te beazen krijgt Leo een run en wat later kan ik voor hem een mooie spiegel landen die helaas maar 15 pond zwaar is maar we zijn er wel blij mee. Om 19.45 krijg ik weer een run en na een stevig gevecht kan Leo een spiegel landen die 19 pond blijkt te wegen en die niet helemaal een mister universe figuur heeft maar tot nu toe wel nummer 6 en onze zwaarste is.

Nog geen 10 minuten daarna krijg ik weer een run en nu is Leo weer aan de beurt maar kort daarna schiet de vis los en we balen er wel van maar worden toch behoorlijk enthousiast omdat het nu toch begint te lopen.
Om 02.30 krijg ik weer een run op mijn middelste hengel (Oily Crab) en nu kan Leo gelukkig wel zijn vis binnen halen en het is weer een spiegel en deze weegt 16 pond, zou er een hele familie rondzwemmen of zo?

Als ik om een uur of 04.00 net weer lekker slaap krijg ik weer een harde run maar nu op de rechtse hengel waar de nieuwe Red Shrimp en Garlic boilie aan zit en weer wil de vis naar rechts toe maar deze keer kan ik hem blokken en kort daarna kan Leo hem landen en het is een mooi gebouwde spiegel van 19 pond, ik ga er snel mee op de foto en geef hem zijn vrijheid terug.Als ik later thuis de foto’s bekijk heb ik nog medelijden met de karper die tegen dat ‘’mooie’’ slaperige hoofd moest aankijken.

1

“ 19 pond, niet echt zwaar maar wel mijn favoriete type vis“

We liggen nog niet in onze slaapzak als ik een zakker krijg en Leo heeft de hengel al vast en slaat toch maar aan, het lijkt wel een brasem zegt Leo maar als ik hem al snel kan landen blijkt het een schubkarper (tje) te zijn die met moeite 4 pond op de waymaster brengt.De rest van de nog korte nacht krijgen we geen aanbeten meer en om een uur of 08.00 gaan we de boel opruimen en vertrekken naar huis.Al met al hebben we toch een mooie sessie gehad met 11 runs en 9 gevangen vissen en hoewel het geen zware jongens waren hoop ik hier toch nog vaker te komen en misschien komen er dan wel wat zwaardere vissen op de kant van dit prachtige water.


Geniet van het leven, je bent er maar even.
Herman (Manus) Smit