Het was afgelopen najaar, dat ik na een vissessie huiswaarts keerde. Op de terugweg werd mijn interesse gewekt door een kleine met bomen omringde plas, en ik besloot er een kijkje te nemen. Lopend rond het water, mijn zintuigen gespitst, was er al een sterke aantrekkingskracht. Er hing een goede vibe.
In gedachte zag ik het al gebeuren, nog niet wetende dat dit water een paar uitzonderlijk mooie vissen in haar bestand zou hebben.
De daarop volgende sessie beviste ik het water waar ik de afgelopen keer vandaan kwam toen ik dit bosplasje ontdekte. Na een visloze nacht besloot ikde laatste nacht die ik had, te vissen op dit nieuwe water.

Het was 's avonds rond acht uur. Het Nederlands elftal speelde een wedstrijdtegen Tsjechië hetgeen je goed kon merken, buiten was het verlaten. Een rustige bries en een erg donkere wolkenpartij was het weerbeeld van dat moment. Het werd snel donker en het in rood glas gegoten kaarsje zorgde vooreen gemoedelijke sfeer. Ik luisterde naar de aangename stem van Jack van Gelder die de wedstrijd op de radio versloeg. De wedstrijd eindigde en onderhet genot van een flesje bier luister ik tot rond middernacht naar de geluiden van de natuur, momenten die ik liefheb.

00:30 h, een van de optonics geeft mij een waarschuwing tot volle aandacht, de swinger klimt tot zijn hoogste punt en de lijn komt onder grotere spanning te staan. Zonder aarzeling grijp ik de hengel van de steun en de vis schiet de kant uit het diepe op. In die donkere nacht ga ik stilletjes uit mijn dak, wanneer het een spiegel van 14,5 kg bleek te zijn.

Enkele dagen later beviste mijn goede vismaat Ronald M. dit zelfde water.
Zijn sessie van twee nachten resulteerde in een viertal bijzonder mooie vissen waarvan de zwaarste een langgerekte schub was van 18 kg. Er volgde nog een sessie, een prettige blank met in gedachte de al reeds gevangen vissen. Inmiddels was het eind november en de watertemperatuur bedroeg acht
graden, de winter deed zijn intrede.

We schrijven begin april en de meeste kou is verdwenen uit de lucht en het water. De eerste sessie op dit water werd een dagsessie. Omdat het water op dik een uur rijden afstand ligt vertrek ik al vroeg in de ochtend. De hengels worden beaast met de Sorted visboilie van het merk waar ik inmiddelsongelofelijk veel vertrouwen in heb gekregen. Doordat de onderlaag van het water nog aan de koude kant is, voer en vis ik met 15 mm's.

Dit omdat ik van mening ben dat de vissen die willen azen gemakkelijker kleiner aas zullen opnemen. De hengels worden tussen de 1 en 3meter gedropt en in de opkomende ochtend zon is het genieten van een warm wordend gezicht en een beker zwarte zoete cafeïne. Ik tuur over het water
zoekend naar wat activiteit. Terwijl ik op het net wat hoger gelegen dijkje sta om zo het water van boven te bekijken krijg ik op de meest diepe hengel twee piepen. Nog voor ik bij de hengel ben schreeuwt de optonic het uit en de vis zwemt onmiddellijk het diepe op. In het midden van de plas is het namelijk 14 meter diep. Na het spel van geven en nemen komt de vis voor het eerst aan de oppervlakte en in de nu al hoger staande zon kijk ik mijn ogen uit als er een goudwitte schim onder de oppervlakte verschijnt.

Kopschuddend draai ie het net in, ik laat mijn hengel vallen en als een klomp koud goud ligt hij op de mat. 12,5 kg. Verrast door dit moment kan ik een zeer brede glimlach met geen mogelijkheid onderdrukken.Door een paar activiteiten die niets met vissen te maken hebben en die ik al
een paar weken voor mij uit schuif, besluit ik eigenlijk direct om op te pakken en de stek met ruim één kilo boilies aan te voeren. Tenslotte kan er over twee dagen een dag en een nacht gevist worden.

Terug aan het water. Het is een uur of zeven in de ochtend als de drie stukken lood met de licht gekleurde vis boilies het spiegelgladde wateroppervlak doorklieven. Het is nog wat mistig en er klinken een paar kraaien vanuit de hoge bomen boven mij. Er hing een mysterieuze sfeer tussen
het water en de bomen. Als er nu een Indiaan achter mij langs zou lopen, zou ik hem groeten en een kop koffie aanbieden, ik bedoel maar.

Om twee uur in de middag krijg ik mijn eerste aanbeet, een perfecte rijen van 5,3 kg wekt mijn sympathie en na twee shots op de film glijdt hij het diepe weer in. De rest van de dag is het stil. Wel is er een hoop leven op het water, af en toe rolt er een karper en een paar futen eten hun buikje
rond.Tegen de avond begint het geruisloos te miezeren en dit zou voorlopig niet ophouden. Die avond drink ik met de al eerder ontmoete indiaan een glas bier.

Rond middernacht kruip ik de slaapzak in en onmiddellijk ben ik ver weg. Het is diep in de nacht als ik door een onbekende oorzaak ontwaak uit een diepe rust. Het is gestopt met miezeren en vraag mij af hoe laat het is.

Nog voor ik op mijn telefoon kan kijken hoor ik in de verte een kerkklok vier maal luiden. Een tweetal minuten verstrijken en er klinken drie snel opvolgende piepen. Dan ontploft de molen en de letters op de spoel schieten door de hoge snelheid van die beweging de donkere nacht in. Ik schiet de
brolly uit en grijp de hengel van de optonic. De vis die intussen op volle snelheid is neemt een run van zo'n dertig meter het diep in en haar stoppen was geen mogelijkheid. De kracht van deze vis deed mijn hart voelen kloppen en mijn mond droog te slaan.

Na een strijd waarin deze vis de totale controle had, dook zij de kant in en zwom zich vast in een paar overhangende takken. Ik kon niet anders dan de spanning van de lijn te halen en het zo
niet te forceren. De hengel legde ik op de steun en keek met mijn hoofdlamp hoe dit op te lossen viel. De enigste optie, het water in. Dit gebeurde zonder na te denken, ik had de vis namelijk al zien liggen.
Wadend door het water gewapend met het net kwam de vis na wat gedraai van de top los. Het eerste wat ze deed was er als een kogel vandoor schieten. De adrenaline gierde door mijn keel en het koude water rond mijn benen voelde tintelend warm aan. Tijdens de rest van de dril kreeg ik eindelijk de controle en de vis werd na dik vijftien minuten geland. Gehuld in naar mijn mening karper perfectie woog zij 16,8 kg. Oprecht een van mijn mooiste vangsten sinds jaren. De endorfine borrelde als champagnebubbels door mijn hoofd.

Ik stelde Ronald op de hoogte van deze bijzondere vangst. Hij zou die ochtend naar het water gaan wat hij op dat moment bevist. Op weg erheen zou hij de foto's komen maken.

Ik heb de gewoonte niet lang achter elkaar op hetzelfde water te vissen maar ik zal dit jaar zeker nog een keer terug komen aan dit schitterende water en haar bestand. Op dit moment bevissen Ronald en ik een water aan één van de rivieren die ons land rijk is. Een verslag van deze verschillende sessies is wat zich op dit moment aan het vormen is.